Een andere werkwijze zou kunnen zijn dat je op afstand werkt, je benadert het onderwerp op de ingestelde afstand van je flitser (in veel gevallen zal dit in de praktijk haalbaar zijn). Zelf heb ik een voorkeur voor dit laatste, met een objectief van 35mm f 2.0 ben ik in staat om het onderwerp te benaderen op bijvoorbeeld 2,5 meter en snel de opname te maken. Hierbij nadenken of de flitser wel of niet voldoende heeft geflitst is niet nodig want deze was al ingesteld voor de afstand van 2,5 meter.

Hoe nu te flitsen in bijvoorbeeld donkere feestzalen en toch sfeer behouden ?
We herinneren het ons misschien nog, het verjaardagsfeestje. Even gauw nog een filmpje
halen bij de drogist op de hoek. Standaard was de vraag of het voor binnen was of voor buiten.
Was het bedoeld om binnen foto's te maken, dan kregen we het advies de ISO 400 film te nemen,
voor buiten was het advies de ISO 200 film te nemen.
Voor binnen een gevoeliger film zodat we in staat waren bij minder licht te fotograferen.
Met de komst van de digitale spiegelreflex kunnen we per opname kiezen voor welke ISO waarde
de camera ingesteld wordt, vandaag de dag gaat dit zelfs verder dan de analoge film. 
ISO's van 800, 1600 of meer zijn haalbaar waarbij de recente digitale camera's zeer mooi beeld
geven zonder veel ruis te produceren.

Voor het fotograferen van situaties waar weinig licht aanwezig is zullen we een hogere ISO
(ISO = gevoeligheid) moeten instellen. Naast een hoger ISO zal een langzamere sluitertijd je
veel helpen om helderheid in de donkere zalen te krijgen. Hoe langzaam je kunt gaan met
de sluitertijd is afhankelijk van wat je fotografeert (dansende mensen of stilstaande mensen),
als stelregel kunnen we aanhouden dat langzamer dan 1/30 van een seconde af te raden is.
1/30 of 1/60 is zeker goed te doen, dit kan betekenen dat deze tijd nog te kort is om het
aanwezige licht in de donkere zaal vast te leggen, dan zullen we de ISO hoger in moeten stellen.
Hogere ISO waarden kan bij de meest recente spiegelreflex camera's rustig oplopen naar
ISO 1600 of meer. Het gekozen diafragma is afhankelijk van soort lens en wat we nodig hebben
aan scherptediepte.

Zoals bovenstaande aangeeft concentreren we ons eerst op het bestaande licht welke we zelfs
met de ingebouwde belichtingsmeter in onze spiegelreflex camera kunnen meten. We stellen
zowel sluitertijd als ISO waarde bij om tot een redelijke belichting te komen. Dit instellen van
zowel sluitertijd en ISO waarde doen we in de manuele stand van de camera. Als we hier kiezen
voor bijvoorbeeld diafragma voorkeuze (A of Av), dan zijn we overgeleverd aan de keuze van de
spiegelreflex camera. In deze half-automaat stand kan het zijn dat de sluitertijd terugloopt naar
langer dan 1/30 seconde of dat als de flitser aan staat de tijd naar 1/200 seconde gaat, wat weer
te kort is voor het bestaande licht.
Dus ook hier kunnen we beter voor de manuele stand kiezen om zelf greep te houden op de
situatie en de belichting zo constant mogelijk te houden.

Als de sluitertijd en ISO waarde ingesteld zijn bij een gegeven diafragma, dan kunnen we nu de
flitser aan zetten. Door de flitser in te stellen op afstand (of TTL) zal het resultaat een balans
moeten zijn tussen bestaand omgevingslicht (langere sluitertijd en hogere ISO waarde) en het
flitslicht.

               afb.1             afb. 2

Duidelijk is het verschil te zien tussen de linkse opname (afb. 1) en de rechtse opname (afb. 2).

Instellingen van de linkse opname (afb. 1);
ISO = 100,
Sluitertijd = 1/200 seconde,
diafrgama = 4,0,
flits = TTL.

Instellingen van de rechtse opname (afb. 2);
ISO = 1600,
Sluitertijd = 1/30 seconde,
diafragma = 4,0,
flits = manueel. 

Veel oefenen !

Cameratools - Apeldoorn